Het systeem van subsidie is in mijn ogen gewoonweg niet eerlijk ten opzichte van ouders die hun kinderen op een democratische school hebben zitten. Zij betalen belasting, net als ouders met kinderen op een reguliere school, en zouden mogen verwachten dat ook een deel van hun belasting wordt besteed aan de scholing van hun kinderen, ongeacht welke keuze ze hierin maken. Wat mij tegen de borst stuit is dat ouders die voor een democratische school kiezen een overwogen keuze hebben gemaakt, en vaak meer betrokken zijn bij de scholing van hun kinderen dan ouders van kinderen op een reguliere school, maar ze worden niettemin behandeld alsof het besluit om hun kind alternatief onderwijs te laten volgen roekeloos en onverstandig is. Dit is gewoon erg scheef en neigt naar subjectiviteit van de overheid.
De subsidiëring van democratische scholen zou overigens aan andere regels moeten voldoen in mijn ogen, aangezien de onderwijsvorm niet te vergelijken valt met de reguliere variant. In overleg met het werkveld zou een eisenpakket samengesteld moeten worden waaraan democratische scholen moeten voldoen. Een mix van interne en externe experts zou vervolgens moeten controleren of hieraan wordt voldaan. De wijze van inspectie is nu enigszins anders dan bij een reguliere school, maar de lat waarlangs het onderwijs en de resultaten worden gelegd is dezelfde. Dat is onrealistisch en niet fair ten opzichte van democratische scholen.
To Konstantin, the peasant was simply the chief partner in their common labor.